എന്റെ പ്രണയം..

എന്റെ പ്രണയം..  

ഇ വരവ് എനിക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്... എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യത്തെ വരവ്.. "എന്തൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആയിരുന്നു. അടി, അവളുടെ ചേട്ടൻ മാരുടെ ഭീഷണി. ഒക്കെ ഓർക്കുമ്പോ ഇന്നലത്തെ പോലെ..

അവളെ ആദ്യം എവിടെ വെച്ച് കണ്ടെന്നറിയില്ല.. കുട്ടുകാരന്റെ കൂടെ പഠിച്ചിരുന്ന അവൾ എങ്ങനെയോ എന്റെ മനസ്സിൽ ഇടം പിടിച്ചു.. ആദ്യം ഒക്കെ സംസാരിക്കാൻ വന്നില്ലങ്കിൽ പോലും എങ്ങനെയോ അവളെ ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരി ആക്കി. ഒരുപാട് താമസിയാതെ എന്റെ ഇഷ്ടo ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ അപ്പൊഎതിർത്തു എങ്കിലും എന്നെ തളർത്തിയില്ല. അവൾ പാറയുന്ന കാരണം "ഒരിക്കൽ ചൂട് വെള്ളത്തിൽ വീണ പുച്ച പിന്നെ വെള്ളം കണ്ടാൽ ഒന്ന് ഭയക്കും എന്നാ " അതിനു കാരണം ഉണ്ട്. അവൾക്കു കോളേജ്ൽ വെച്ച് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹിതാൻ പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചത് തന്നെ. കാര്യം അവളുടെ വീട്ടിൽ വലിയ വിഷയങ്ങൾ ഉണ്ടായപ്പോ അവൾ കാണിച്ച ദൈര്യം പോലും കാണിക്കാതെ അവൻ തല ഊരി.
                                                                അവൾക്കു എന്നെ ഇഷ്ട്ടം ആണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഞാൻ വിട്ടു കൊടുത്തില്ല.. പലപ്പോഴും ഞങ്ങൾ നേരിൽ കണ്ടു. സംസാരിച്ചു അവളുടെ മനസ്സറിഞ്ഞപ്പോ സത്യം പറഞ്ഞ ഒരുപാട് സ്നേഹം തോന്നി. അവൾ ഏതൊക്കെയോ മനസ്സിൽ ഒളിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും ചോദിയ്ക്കാൻ എന്റെ മനസ്സാനുവാദിച്ചില്ല. ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചു. ആത്മാർഥമായി. അവൾക്കു ഇഷ്ട്ടമ പക്ഷെ അവൾ ഇതു നടക്കില്ല എന്ന് പറയാൻ കൂറെ കാരണം നിരത്തിയിരുന്നു. വീട്ടിൽ പറയാൻ പറ്റാത്തത്, പ്രായം, എന്നതിനും മുകളിൽ എനിക്ക് ഒരു ജോലി ഇല്ലാത്തത്. അല്ലേലും എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിച്ച തൊഴിൽ എല്ലയിമ്മ ഉറപ്പാണല്ലോ.. വീട്ടിലെ സാഹചര്യം കാലനായി നിന്നുയെങ്കിലും ഞാൻ പൊരുതി. ഒരു ജോലി തരപെടുത്തി.. അങ്ങനെ പോകാൻ തയാറായി ഇരുന്നപ്പോ അതാ വരുന്നു അവളുടെ വിളി.. " എന്റെ വീട്ടിൽ കല്യാണം ഉറപ്പിക്കുവ " ഞാൻ ഏതു ചെയ്യണം.. കുടുതൽ ആലോചിച്ച കൈയിന്നു പോകും എന്ന് ഉറപ്പു മനസ്സിൽ വന്നത് കൊണ്ട് ഇറങ്ങി നില്ക്കാൻ പറഞ്ഞു. നേരെ പൊയി കല്യാണം.. വീട്ടിൽ ലഹള ഉണ്ടായെങ്കിലും ഒറ്റ മോൻ ആയോണ്ട് അകത്തു കയറ്റി.
 "വീട്ടിൽ എത്തി ഇറങ്ങുന്നില്ലേ " എന്റെ കഴിഞ്ഞ കാലത്ത് നിന്ന മനസ്സ് വേഗം തിരിച്ചെത്തി.. വലിയ മാറ്റം ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.. വീട്ടിൽ ഒരു ആള് കൂടിയതെ ഒള്ളു.. അവൾ എന്നെ നോക്കി വരാന്തയിൽ നില്പ്പുണ്ടായിരുന്നു.. എന്റെ പ്രണയം..